Niektórzy ludzie mankeepingiem nazywają pracę emocjonalną, którą wykonują kobiety dbające o dobrostan mężczyzn pozostających z nimi w relacji uczuciowej, zawodowej itp. Słowo używane najczęściej przez osoby o poglądach feministycznych oraz osoby zainteresowane zachowaniami społecznymi. Obecne również w publicystyce.

Umawianie dorosłego mężczyzny do dentysty, przypominanie o wyjściu z jego własnymi kolegami albo tłumaczenie gorszego nastroju partnera „stresem w pracy” przed wspólnymi znajomymi. Tak właśnie wygląda mankeeping. (Źródło)

Badanie Ferrary i Vergary pokazuje coś jeszcze: mankeeping nie jest przypadkowym zbiegiem okoliczności w pojedynczych związkach. To objaw strukturalnej nierówności płci, osadzonej w patriarchalnym porządku. O podobnej pracy pisała już cztery dekady temu socjolożka Arlie Hochschild, wprowadzając pojęcie pracy emocjonalnej. (Źródło)

Mankeeping – niewidzialna i niedoceniona praca kobiet w firmach. Kto na niej korzysta?
Mankeeping to niewidzialna praca emocjonalna kobiet polegająca na tonowaniu negatywnych nastrojów w zespole czy ingerencji w proces zażegnania konfliktów. To także wykonywanie obowiązków organizacyjnych – równie ważnych, jak kluczowe dla firmy projekty. (Źródło)

Mankeeping: Zarządzanie mężczyznami to niewidzialna praca kobiet (Źródło)

Żyjemy w czasach, które badacze nazywają dziś "recesją męskiej przyjaźni". W 2024 r. badaczka ze Stanforda Angelica Ferrara mówiła o "mankeepingu" czyli pracy emocjonalnej, jaką kobiety wykonują kobiety w swoich rodzinach, ale i otoczeniu. W praktyce oznacza to zwykle jedno: żona była jedyną powiernicą problemów męża, "terapeutką", organizatorką, jedyną osobą, która trzymała cały jego emocjonalny świat. (Źródło)

Problem "mankeepingu" jest jednak dużo bardziej złożony. Nie chodzi tylko o to, że mężczyźni nie mają z kim porozmawiać, lecz także o to, że nie wiedzą, jak to robić. Wielu z nich nie potrafi wprost nazywać swoich uczuć. Mają problem z wyjaśnieniem, co odczuwają i z jakimi stanami w danej chwili się mierzą. - Emocje często są racjonalizowane: mówi się o złości czy irytacji, ale nie o tym, jak te stany odczuwa się cieleśnie - zauważa Stiehler. (Źródło)

[menkipink]

por. mansplaining, manspreading