Niektórzy ludzie ezoturystyką nazywają komercyjne podróże odbywane w celach rozwoju duchowego, np. turnusy jogi, pielgrzymki, wyjazdy w miejsca odosobnienia. Słowo, najczęściej używane ironicznie, wyraża dystans mówiącego do nazywanego zjawiska.

Należy być niezwykle ostrożnym, gdyż ostatnimi czasy ilość różnych terapii, kursów czy warsztatów ezoterycznych jest równie imponująca co ilość dróg duchowych i technik prowadzących do wznoszenia się mentalnie na wyższy stopień świadomości. Wiele osób uważa, że kolejny warsztat czy kolejna technika przybliżą ich do celu. Moim zdaniem to jedynie „ezoturystyka”, nikt niczego nam nie da, żaden guru nigdzie nas nie zaprowadzi, jeżeli nie znajdziemy w sobie miłości do siebie i ludzi wokół. (Źródło)

Ważne jest żeby nie traktowac tego jako ezoturystyki, tylko czegoś co ma na celu naprawdę dokonanie w nas przemiany. (Źródło)

Chciałbym nawiązać trwałą współpracę z osobami, które szukają miejsca dla swoich działań terenowych o charakterze szamańskim lub podobnym. Dom też chcę otworzyć dla indywidualnych podróżników-pielgrzymów, którym brakuje miejsc oderwanych od zwyczajowej infrastruktury turystycznej. Na pewno chciałbym uniknąć ezoturystyki, na co z góry wyczulam. (Źródło)

W zeszłym roku byłem kuszony rozpoczęciem warsztatów szamańskich, które miałyby przybliżać techniki transowe i kosmologię szamańską laikom i osobom zainteresowanym szamanizmem oraz ezoteryką. Mój ówczesny współpracownik bardzo entuzjastycznie podchodził do tych planów, jednakże w głębi nosiłem w sobie wątpliwości, czy aby to dobry sposób na działalność publiczną. Oczywiście gradient finansowy był tu przynętą, a jakże. Szukając odpowiedniego miejsca i szykując program szkoleniowy rósł we mnie opór do nauczania w formie warsztatowej. Współpracownik przekonywał mnie, że to moja wewnętrzna blokada. Przyznam, że w pewnym momencie uwierzyłem mu. Odetchnąłem z ulgą, gdy w końcu uwolniłem się od tej presji i zrezygnowałem z warsztatowej ezoturystyki. (Źródło)

por. ezograżyna