Dyskryminacją pozytywną nazywa się przywileje mające ułatwić dostęp do edukacji, zatrudnienia, wysokich stanowisk itp. przedstawicielom grup społecznych, które zwykle mają mniejsze szanse na jego osiągnięcie. Wyrażenie używane głównie przez ludzi interesujących się prawem i sprawami społecznymi.

Dyskryminacja pozytywna nie jest w żadnym wypadku zjawiskiem nowym. Jej znakomitym przykładem były przyznawane w okresie Polski Ludowej dodatkowe punkty przy rekrutacji na studia za pochodzenie robotniczo-chłopskie. W założeniu taka praktyka miała wyrównywać szanse w dostępie do edukacji pomiędzy młodzieżą pochodzącą z uboższych rodzin a dziećmi "inteligencji pracującej". (Źródło)

Unia Europejska dopuszcza możliwość stosowania tzw. dyskryminacji pozytywnej ze względu na płeć. Jest to wyjątek, który ma pomóc wyrównać szanse kobiet przez przyznanie im uprzywilejowanej pozycji w stosunku do mężczyzn. (Źródło)

Bardzo popularnym trendem na uczelniach technicznych i w branży IT jest promowanie kobiet kosztem mężczyzn. Nazywa się to „dyskryminacją pozytywną”, lecz choć jest dyskryminacją, nie jest ani trochę pozytywna. (Źródło)

[…] dyskryminacja pozytywna dotyczy również osób niepełnosprawnych. To wszelkie czasowe rozwiązania, które stosowane są przez państwo zmierzające do wyrównania szans powyższej grupy osób. (Źródło)

[…] zaprasza do współpracy wyłącznie studentki, jednoznacznie odrzucając mężczyzn. Ale to oczywiście nie dyskryminacja. Dyskryminacja mężczyzn jest legalna na terenie całej Unii i nazywana jest “dyskryminacją pozytywną”. Równouprawnienie nie dotyczy mężczyzn. Równouprawnienie to scam mający na celu wsadzenie swoich (tutaj kobiet) na ciepłe posadki z wykorzystaniem środków publicznych. (Źródło)

Tzw. "dyskryminacja pozytywna" jest nieuregulowana. Korzystają niemal zawsze kobiety (niekiedy LGBT+ lub mniejszości rasowe). Proponuję ustalić jasne i obiektywne kryteria dla przywilejów: kiedy są obligatoryjne a kiedy można się ubiegać o wprowadzenie. Tak, by i mężczyzn objąć. (Źródło)

To jest ta "dyskryminacja pozytywna", gdyż ma na celu wyrównanie szans kretynów, którzy mają prawo mieć swoją reprezentację na szczeblu państwowym, a nie tylko w oddziałach zamkniętych albo co najwyżej dziennych... (Źródło)

Generalnie jestem przeciwna parytetom, to forma dyskryminacji pozytywnej. Funkcje powinni pełnić przede wszystkim ludzie kompetentni. (Źródło)

Koniec dyskryminacji pozytywnej na uniwersytetach USA. Trump likwiduje dodatkowe punkty za pochodzenie etniczne (Źródło)

Jest dużo sensu w dyskryminacji pozytywnej/uprzywilejowaniu wyrównującemu. Ale trzeba sobie zadać minimum trudu, żeby zrozumieć, a to przecież za dużo. (Źródło)

A co do dyskryminacji pozytywnej to jest to dla mnie abstrakcja. Jestem młodą 25letnia kobieta, juz na kilku rozmowach pytani mnie, czy nie planuje zajść w ciaze (Źródło)