Niektórzy ludzie kliktywizmem nazywają internetowy aktywizm, czyli wirtualne formy zaangażowania w sprawy społeczne, np. podpisywanie internetowych petycji, publikowanie w mediach społecznościowych głosów poparcia dla różnych inicjatyw czy też rozpowszechnianie informacji na tematy istotne społecznie. Słowo zwykle używane ironicznie przez osoby, które uznają zjawisko kliktywizmu za odległe od prawdziwego aktywizmu i oceniają je negatywnie.

Dziś szerzy się kliktywizm, płytka definicja zaangażowania społecznego. Naprawdę, większość z nas zaczyna wierzyć, że to, co się dzieje na Facebooku jest prawdziwym życiem. (Źródło)

Jednakże wirtualny aktywizm, zwany nieprzypadkowo kliktywizmem, przekłada się na faktyczny udział w demonstracji albo w akcji zbierania datków na szczytny cel u zdecydowanie mniejszej liczby internautów, niż wynikałoby z wirtualnych deklaracji. (Źródło)

Aktywność obywatelska na ulicach przybiera formy „karnawałowe”, podczas gdy w Internecie rozpowszechnia się kliktywizm i haktywizm. (Źródło)

Z analizy danych wynika, że na portalu społecznościowym około ośmiu tysięcy osób odebrało naszą informację o ostatniej demonstracji, ale wiemy jak często kliktywizm nie przekłada się na zainteresowanie i uczestnictwo. (Źródło)